دانش آموزان از همدیگر چیزهای بسیاری می‌آموزند. آنها اغلب مطالبی را که یک تازه آموخته توضیح میدهد، راحت تر متوجه میشوند. اکثر دانش آموزان لذت می‌برند دست کم بخشی از وقت خود را صرف کارهای گروهی کنند. نکات زیر ممکن است به شما کمک کنند تا بیشترین استفاده را از کار گروهی ببرید.

 1- در رابطه با دلایل خود برای فعالیت های گروهی، با دانش آموزان صادق باشید. با آنها راجع به مزایای آموزش گروهی صحبت کنید.

2- به جای رقابت، برای تشریک مساعی برنامه ریزی کنید. برای آنها فعالیت های گروهی ترتیب بدهید تا تکالیف بین اعضای گروه تقسیم، و تجربه نصیب همه شود.

 3- به دانش آموزان یاد دهید به همدیگر کمک کنند. دانش آموزان را به گرفتن تست از یکدیگر تشویق کنید تا بتوانند به صورت غیر رسمی، هم در طرح سؤالات منطقی و هم در پاسخ دهی به پرسش‌ها تمرین کنند.

 4- دانش آموزان را به ارزشیابی اوراق یکدیگر بگمارید. کمترین خاصیت این کار آن است که آنها پاسخ های خود را با نمونه پاسخ هایی که به آنها داده اید مقایسه کنند. متعاقباً با افزایش مهارت آنها در ارزشیابی کار یکدیگر، می‌توانید آنها را به انواع پیچیده تری از این گونه ارزشیابی، که در آن دانش آموزان با در نظر گرفتن یک ضابطه معین یا از قبل توافق شده نسبت به کار همدیگر اظهار نظر می‌کنند، تشویق نمایید.

 5- به دانش آموزان فرصت دهید به همدیگر درس بدهند. درس دادن به دیگران بهترین راه برای تثبیت دانسته های خود است.

 6- گروه های متفاوتی تشکیل دهید. وقتی دانش آموزان را برای همکاری های دسته جمعی گروه بندی می‌کنید، راجع به نحوه آرایش آنها بیندیشید. در شرایط مختلف ممکن است بخواهید آنها را در گروه های دوستی، گروه هایی بر اساس توانایی و یا تیم های یادگیری جای دهید تا محدوده قابلیت‌ها و توانایی‌ها را متعادل سازید.

 7- مواظب احساسات آنها باشید. نسبت به رسیدگی به مشکلات بین فردی درون هر گروه حساس باشید. هیچ دلیلی وجود ندارد دانش آموزانی را که علاقه ای به یکدیگر ندارند وادار به همکاری با هم بکنید. شاید لازم باشد طرح هایی احتیاطی در نظر داشته باشید تا در صورت بروز اشکال، آرایش گروه‌ها را تغییر دهید. 

8- از تنبلی جلوگیری کنید. بر فعالیت های گروهی نظارت کنید تا مطمئن شوید هیچکس در هیچ کدام از گروه‌ها تنبلی نمی کند و یا دزدانه از روی کار دیگران تقلب نمی کند.

 9- دانش آموزان مشکل ساز را تقسیم کنید. گه گاه ترکیب گروه‌ها را تغییر دهید تا دانش آموزان محبوب یا مشکل ساز همیشه در گروه یکسانی باقی نمانند.

 10- اجازه دهید گروه‌ها حاصل کار خود را در اختیار هم قرار دهند. به گروه‌ها فرصت دهید با تبادل اطلاعات، توضیحات و غیره، در مورد نتایج نهایی فعالیت های همدیگر، از دانسته های هم استفاده ببرند.      

11- برا ي جلو گيري از وضعيتي كه درآن بعضي اعضاي گروه بيشترين كار را انجام مي دهند و بعضي از زير بار شانه خالي مي كنند ، معلم بايد مواظب باشد كه همه اعضاي گروه مسئوليت بخشي از كار را بپذيرند .

12- يادگيري مشاركتي بايد داراي هدفهاي روشن و قابل دسترس باشد و همه اعضاي گروه بدانند كه براي رسيدن به آنها بكوشند .

13- نقش معلم بايد عمدتاَ به صورت هدايت كننده باشد . همچنين زماني كه گروه به اطلاعاتي نياز دارد كه نمي تواند آن را به دست آورد معلم مي تواند آن اطلاعات را در اختيار گروه قرار دهد .

14- پس از آنكه گروه به به هدفش دست يافت و به موفقيت رسيد ، همه اعضاي گروه بايد به پاس اين موفقيت پاداش دريافت كنند .

15- پس از آنكه فعاليتهاي گروهي به پايان رسيد و هدفهاي پيش بيني شده تحقق يافتند، گروه به تحليل و ارزشيابي ا زعملكرد خود  مي پردازد و نقاط قوت و ضعف كار را مشخص مي كند در صورت لزوم اين كار به كمك معلم انجام مي گيرد .

توماس مک‌اینتایر

طاهره حسنلو

تحقیقات مشخصات كلاسي را كه ميزان موفقيت دانش آموزان دارای مشكل ADD  و ADHD  را ارتقاء می دهد تعيين نموده است .

می توان گفت سازماندهي مطالب، دوره هاي آموزشي كوتاه مدت، نسبت كم معلم  به شاگرد در كلاس، آموزش انفرادي، برنامه كلاسي جالب  و تقويت مثبت مكرر در پيشرفت دانش آموز اهميت دارند. محققان همچنين ويژگيهاي معلم مطلوب را شناسايي نموده اند؛ آنها انتظارات علمي مثبتي دارند ، شخصيت گرم ، صبور ( شكيبا ) ، شوخ طبع ، سازگار و با ثبات داشته و مكررا  بر عملكرد دانش آموز نظارت داشته و بر راهبردهاي مديريت رفتار واقف مي باشند .

در ادامه راهبرد هاي خاص براي نیل به  هدفهاي مختلف را خواهيد يافت  .

گروه گزارش (روزنامه مردم نو)- نزديك به 80 سال است كه نظام رايج ارزشيابي در ايران، مبتني بر برگزاري آزمون و امتحان است. در اين نظام از ارزشيابي كمي كه با داده‌هاي رياضي و عدد و ارقام سر و كار دارد استفاده مي‌شود.

به نظر مي‌رسد اين نوع ارزشيابي نمي‌تواند براي سنجش فعاليت دانش‌آموز در كلاس و از همه مهمتر تعيين لياقت وي در ارتقاي سطح تحصيلي مناسب باشد. اين روشهاي سنتي سنجش و ارزيابي، دانش‌آموز را به ارائه پاسخهاي صحيح و از پيش تعيين شده وامي‌دارد.

در اين فرآيند به رابطه سنجش و يادگيري توجهي نمي‌شود. آزمونهاي سنتي بين آموخته‌ها و واقعيتهاي زندگي فاصله مي‌اندازد. در حالي كه زندگي روزمره ساختار بسيار پيچيده و مبهمي دارد. آزمونهاي سنتي اغلب به رتبه‌بندي كردن دانش‌آموزان مي‌انديشد و اطلاعات حاصل از چنين آزمونهايي نيز نه‌تنها در آموزش دانش‌آموز نقشي ندارد بلكه اعتبار قضاوت معلم را هم خدشه‌دار مي‌كند و در كاهش اعتماد به نفس دانش‌آموز نقش بسزايي دارد.

از اینکه مدتی در وبلاگستان آفتابی نمی شوم از دوستان و هم ولایتی های محترم پوزش می طلبم . در عوض برای عرض عذر خواهی یک آزمون روانشناسی که به نحوه دقت و توجه شما مربوط می شود تدارک دیده ام . به پاسخ های صحیح به قید قرعه جوایز نفیسی اهدا خواهد شد !

در تصویر زیر دقت کنید و ببینید چند تصویر چهره را می تو انید بیابید ؟! و در کجاها ؟